หน้าแรก
บทความสาระ
833 เรื่อง หน้าที่ 33 จากทั้งหมด 167 หน้า
31
|
32
|
33
|
34
|
35
|
36
|
37
|
38
|
39
|
40
บทความทั้งหมดในกลุ่ม
บทความสาระ
นานาสาระจากนักเรียนไทยในต่างแดน
คำบรรยายกฎหมายปกครอง
จับตา คดี 3จี จับตาท่าที ศาลปกครองสูงสุด
ล่าสุด ศาลปกครองกลาง ได้มีคำสั่งไม่รับฟ้องคดีดังกล่าว ส่งผลให้กระบวนการฟ้องคดีในศาลชั้นต้นเป็นอันยุติ และเปิดทางให้การออกใบอนุญาต 3จี ดำเนินการต่อได้ อย่างไรก็ดี ผู้ตรวจการแผ่นดิน ยังสามารถอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวไปยัง ศาลปกครองสูงสุด ภายใน 30 วัน เพื่อขอให้ ศาลปกครองสูงสุด มีคำสั่งกลับให้รับคดีไว้พิจารณา ซึ่งหากเป็นดังนั้น ย่อมเกิดคำถามว่า การออกใบอนุญาต 3จี จะสะดุดลงอีกครั้ง หรือไม่ ?
กระจายอำนาจหรือ คืนอำนาจสู่ท้องถิ่น
การขับเคลื่อน ร่าง พรบ.เชียงใหม่มหานครได้จุดประกายให้แก่จังหวัดต่างๆมากว่า 40 จังหวัดให้หันมามองถึงสภาพการณ์ของการรวมศูนย์อำนาจและมองเห็นถึงความเป็นไปได้ของจังหวัดตนเอง แม้ว่าจะได้รับการคัดค้านบ้างจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องด้วยเหตุแห่งการสูญเสียอำนาจที่เคยมีและหวั่นเกรงถึงความไม่แน่นอนในอนาคตของตนเอง แต่ก็ไม่สามารถต้านทานได้ เพราะจะมากหรือน้อย จะช้าหรือเร็ว ก็ต้องเกิดขึ้น
วิธีทางกฎหมาย จากหัวข้อข่าวกรณีข้อกล่าวหาการทุจริตในสถาบันอุดมศึกษา
ครูกฎหมายปกครองได้สั่งไว้ว่า กฎหมายปกครองเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำ ถ้าต้องการมีความรู้ในกฎหมายปกครองต้องหมั่นติดตามศึกษาและขบคิดค้นคว้าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในหัวข้อข่าวของหนังสือพิมพ์ประจำวัน ซึ่งจะปรากฏทัศนคติทางกฎหมายของประชาชนในสังคมและบ่งบอกสถานะภาพความเจริญของกฎหมายปกครอง
การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญของออสเตรเลีย-บทเรียนสำหรับประเทศไทย
เครือรัฐออสเตรเลีย (The Commonwealth of Australia) เป็นประเทศหนึ่งที่มีรัฐธรรมนูญลายลักษณ์อักษรเป็นกฎหมายสูงสุดในการปกครองประเทศ รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรได้ลงมติเห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญของออสเตรเลีย และสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย (Queen Victoria) ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งเครือรัฐออสเตรเลีย (Commonwealth of Australia Constitution Act) เมื่อวันที่ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๔๓ (ค.ศ. ๑๙๐๐)
การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อ คนไม่พิการ โดยสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
สภาพการณ์ในสังคมไทยแสดงให้เห็นว่า คนพิการได้รับการปฏิบัติอย่างไม่เท่าเทียมกับคนทั่วไปมาตั้งแต่อดีต ดังนั้น ในเวลาต่อมาประเทศไทยจึงให้ความสำคัญต่อคนพิการโดยมิใช่เพียงเพราะเห็นว่าคนพิการเป็นบุคคลผู้น่าสงสารหรือผู้ประสบปัญหาทุกข์ยากเดือดร้อน
